Βασικά σημεία της Σύμβασης

Ο καθένας δικαιούται να απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που αναφέρονται στην Παγκόσμια Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και στις διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, χωρίς καμία απολύτως διάκριση ιδίως εξαιτίας της φυλής, του χρώματος, του φύλλου, της γλώσσας, της θρησκείας, κοινωνικής καταγωγής, της περιουσίας, της γέννησης ή οποιασδήποτε άλλης κατάστασης.

    Σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν στο παιδί είτε αυτές λαμβάνονται από δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς κοινωνικής προστασίας, είτε από τα δικαστήρια, τις διοικητικές αρχές ή από τα νομοθετικά όργανα, πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού, ιδιαίτερα στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννηση κάθε παιδιού (άρθρο 3 Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού ν 2101.1992).

    Απαγορεύεται ο αποχωρισμός του παιδιού από τους γονείς του, εκτός αν το αποφασίσουν οι αρμόδιες αρχές, κατ’ εφαρμογή νόμου, που προστάζει τον χωρισμό του παιδιού από το γονέα για το συμφέρον του παιδιού (ιδίως περιπτώσεις κακομεταχείρισης του παιδιού, παραμέλησης κλπ) και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις που προβλέπονται από νόμο (άρθρο 9 Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού ν.2101.1992).

Η προαγωγή της σωματικής και πνευματικής υγείας του παιδιού μέσω και των ΜΜΕ για τη διάδοση πληροφοριών και την ενημέρωση σχετικά με αυτό το σκοπό αποτελεί δέσμευση για την Ελλάδα από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (άρθρο 17 ν.2101.1992).

Και οι δύο γονείς από κοινού είναι υπεύθυνοι για την ανατροφή του παιδιού τους και την ανάπτυξή του και το κράτος πρέπει να παρέχει στους γονείς την κατάλληλη βοήθεια-υποστήριξη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους για την ανατροφή του παιδιού με στόχο την ευημερία του παιδιού (άρθρο 18 ν. 2101.1992).

    Κάθε παιδί έχει δικαίωμα για το καλύτερο δυνατό επίπεδο υγείας, για υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης-θεραπείας, έχει δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες αυτές και το κράτος έχει την ευθύνη για την εξασφάλιση αυτή. Ιδιαίτερα το κράτος οφείλει να παίρνει τα κατάλληλα μέτρα για:

      α) Να μειωθεί η βρεφική και παιδική θνησιμότητα.

      β) Να εξασφαλιστεί σε κάθε παιδί η απαραίτητη ιατρική αντίληψη και περίθαλψη δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη της στοιχειώδους περίθαλψης.

      γ) Να δώσει αγώνα κατά της ασθένειας και της κακής διατροφής και μέσα στα πλαίσια της στοιχειώδους περίθαλψης, με την εφαρμογή – ανάμεσα στα άλλα- της ήδη διαθέσιμης τεχνολογίας και με την παροχή θρεπτικών τροφών και καθαρού πόσιμου νερού, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους της μόλυνσης του φυσικού περιβάλλοντος.

      δ) Να εξασφαλίσει στις μητέρες κατάλληλη περίθαλψη πριν και μετά από τον τοκετό.

      ε) Να ενημερώσει όλες οι ομάδες της κοινωνίας, ιδιαίτερα τους γονείς και τα παιδιά για τα θέματα της υγείας και της διατροφής του παιδιού, για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού, την υγιεινή και την καθαριότητα του περιβάλλοντος και την πρόληψη των ατυχημάτων και να βρίσκουν υποστήριξη στη χρήση των παραπάνω βασικών γνώσεων.

στ) Να αναπτύξει την προληπτική ιατρική φροντίδα, την καθοδήγηση των γονέων και την εκπαίδευση και τις υπηρεσίες του οικογενειακού προγραμματισμού.

    Το κράτος είναι υποχρεωμένο να λάβει όλα τα κατάλληλα και αποτελεσματικά μέτρα για να καταργηθούν οι παραδοσιακές πρακτικές που βλάπτουν την υγεία των παιδιών(άρθρο 24 ν.2101.1992).

Αρμόδια για τα παραπάνω θέματα παραβίασης της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού είναι η Επιτροπή προστασίας για τα δικαιώματα του παιδιού, και ο Συνήγορος του Παιδιού (http://www.0-18.gr/contact-info ).