Δίκτυο Δράσης για την βρεφική και παιδική διατροφή
Προστασία, προαγωγή και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού στην Ελλάδα

Το ΙΒFAN Ελλάδας είναι μέλος του παγκόσμιου δικτύου ενεργοποιημένων πολιτών, γονέων και επαγγελματιών υγείας International Baby Food Action Network

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΗ

 

Γίνετε μέλη τώρα, συμπληρώνοντας τα απαραίτητα έντυπα που θα βρείτε στο site και βοηθήστε στη προώθηση της σωστής διατροφής των παιδιών μας. Περισσότερα.

ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

 

Έχετε παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό πρακτικές εταιριών οι οποίες παραβιάζουν το Διεθνή Κώδικα ή τα μετέπειτα ψηφίσματα; Συμπληρώστε τις φόρμες και αποστείλετε στο IBFAN Greece τώρα.
Για παραβίαση Διεθνούς Κώδικα.
Για Φιλικό προς τα Βρέφη χώρο
Επιστολές διαμαρτυρίας

ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ

 

Είμαστε ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός και προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα με δικούς μας πόρους. Κάθε βοήθεια που μπορείτε να μας προσφέρετε θα βοηθήσει να κάνουμε ακόμη περισσότερα. Περισσότερα.



Ο Διεθνής Κώδικας και οι παραβάτες του

Ο Διεθνής Κώδικας και οι παραβάτες του

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ελεύθερη μετάφραση από την ιστοσελίδα www.kellymom.com (http://kellymom.com/bf/advocacy/trail-of-code-compliancy/) τελευταία αναθεώρηση 11/1/2016

 

Στον δρόμο που χάραξε ο κώδικας εμπορίας υποκατάστατων μητρικού γάλακτος.

Είναι ομολογουμένως πολύ δύσκολο έργο να συμβαδίζουν οι εταιρείες βρεφικών ειδών με τον Διεθνή κώδικα εμπορίας υποκατάστατων μητρικού γάλακτος και να τηρούν τις υποχρεώσεις τους απέναντι του.

Ποιός συμμορφώνεται τελικά και ποιός όχι; Ποιό είναι το κριτήριο που κάνει τον κώδικα να αλλάζει και αναδιαμορφώνεται συνεχώς; Μα φυσικά ο τρόπος λειτουργίας των εταιρειών. Οι εταιρείες συνάπτουν διαρκώς νέες εμπορικές συμφωνίες μεταξύ τους και επεκτείνονται αποκτώντας άλλες θυγατρικές.

Εφόσον μια θυγατρική εταιρεία συγκαταλέγεται στους παραβάτες του κώδικα τεκμαίρεται ότι και η αντίστοιχη μαμά εταιρεία είναι εξίσου παραβατική μιας και έχει υπό την επίβλεψη της την θυγατρική. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν  η ” καταγωγή” των διανομέων και κατασκευαστών που τηρούν τον κώδικα.

Η εταιρεία που σέβεται τον κώδικα δεν θα πρέπει να δέχεται οποιαδήποτε είδους χορηγία από την εταιρεία που δεν τον ακολουθεί .

Στην περίπτωση της θυγατρικής , η μαμά εταιρεία ελέγχει σαφώς την πολιτική της και την πρακτική που ακολουθεί. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υποκρύπτεται η εξής πρακτική: γίνεται προσπάθεια στις θυγατρικές να ακολουθούνται καθαρές διαδικασίες και να τηρείται ο κώδικας , ώστε οι επαγγελματίες υγείας να συνεχίζουν να συνεργάζονται με την θυγατρική αλλά η μαμά εταιρεία να εξακολουθεί να λειτουργεί παραβατικά απέναντι στον κώδικα.

Η στρατηγική που ακολουθείται αποβλέπει στα προνόμια που αποκομίζει η θυγατρική εταιρεία από τις θετικές αξιολογήσεις των επαγγελματιών υγείας διότι τηρεί τον κώδικα , ενώ οι υπόλοιπες εταιρείες του ίδιου ομίλου εξακολουθούν να τον βάλλουν μεν, να καρπώνονται δε, τα οφέλη αυτής της αντιδεοντολογικής προώθησης που γίνεται μέσω της θυγατρικής τους.

Αυτοί που τελικά λαμβάνουν τις αποφάσεις είναι οι ίδιοι άνθρωποι και για τις δύο εταιρείες και δεν θα πρέπει η μαμά εταιρεία να επωφελείται μέσω της θυγατρικής της την ευμένεια των επαγγελματιών υγείας .

Κάποιες από τις εταιρείες ενός ομίλου είθισται να καλύπτουν με το πέπλο της νομιμότητας τις ενέργειες τους ώστε να αποπροσανατολίζουν για τις υπόλοιπες μη δεοντολογικές βάσει του κώδικα πράξεις του ομίλου, γεγονός που επιδεικνύει ανηθικότητα. Ουσιαστικά, προσπαθούν να απαλλάξουν την μητρική εταιρεία από τις ευθύνες που έχει απέναντι στον κώδικα.

Υπάρχει επιτακτική ανάγκη ξεσκεπάσματος αυτών των πρακτικών ώστε να προστατευτεί η υγεία των βρεφών και θα πρέπει να ενθαρρύνουμε τους επαγγελματίες υγείας να συνδράμουν σε αυτή την προσπάθεια .

Οι εταιρείες δεν θα πρέπει να λειτουργούν ούτε κατ’ ελάχιστη απόκλιση από τον κώδικα και δεν θα πρέπει να ανταμείβονται για φτηνές η ελλείπεις πρακτικές. Ο κώδικας θα πρέπει να εφαρμόζεται ως είναι.

Το να δημιουργείται μια λίστα εταιρειών που μέσα της θα πρέπει να αναφέρονται ποιές εταιρείες σέβονται και τηρούν τον κώδικα και ποιές όχι είναι τουλάχιστον δύσκολο.

Παρακάτω, είναι μια προσεκτικά επιλεγμένη λίστα από τέτοιες εταιρείες που τηρούν / δεν τηρούν τον κώδικα σε ότι μπορεί να σχετίζεται με την σίτιση των βρεφών.

 

Code  violators  (ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ) :

(αναθεώρηση 11/01/2016)

  • All infant  formula  companies
  • Boppy
    (owned by the Artsana Group, maker of Chicco branded infant products which are marketed in a Code violating manner)
  • Brown’s
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)
  • Evenflo
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)
  • The First Years
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)
  • Kiinde
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)
  • Lansinoh
    (owned by Pigeon, a Code violator and markets the mOmma bottle in a Code violating manner)
  • Medela
    (markets the Calma feeding bottle and nipple in a Code violating manner)
  • Phillips Avent
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)
  • Playtex
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)
  • Rumble Tuff
    (markets an infant feeding bottle in a Code violating manner)
  • Tommee Tippee
    (markets infant feeding bottles in a Code violating manner)

 

Companies meeting their obligations under the Code  (ΤΗΡΟΥΝ) :

(αναθεώρηση 11/01/2016)

 

ΠΗΓΗ :

On the Trail of Code Compliancy

Μαιευτήρια Φιλικά προς Βρέφη και Μητέρες

Ο σύλλογός μας κατέθεσε την παρακάτω αίτηση στις 25.10.2016. Αναμένουμε την απάντηση του Υπουργού…

ΑΙΤΗΣΗ

Της μη κερδοσκοπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης – σωματείου, με την επωνυμία «Δίκτυο Δράσης για τη Βρεφική Διατροφή – IBFAN Ελλάδας», με έδρα την Θεσσαλονίκη, οδός Καραολή Δημητρίου & Καπετάν Χάψα (Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης), όπως νόμιμα εκπροσωπείται.

 ΠΡΟΣ

Κύριο Υπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων

 

ΘΕΜΑ: Θεσμοθέτηση για Μαιευτήρια Φιλικά προς τα Βρέφη και τις Μητέρες

 

           Κύριε Υπουργέ, τo Σωματείο Δίκτυο Δράσης για την Βρεφική Διατροφή – IBFAN Ελλάδας – υπερασπίζεται το δικαίωμα των βρεφών και των μικρών παιδιών να θηλάζουν. Στη χώρα μας τα ποσοστά θηλασμού είναι εξαιρετικά χαμηλά και οι παθογένειες εκκινούν ήδη από τις λανθασμένες πρακτικές που εφαρμόζονται στα μαιευτήρια, αλλά και από την έλλειψη ενημέρωσης των χρηστών υπηρεσιών υγείας. Αιτούμαστε την σαφή θεσμοθέτηση κανόνων δικαίου σχετικά με τη λειτουργία μαιευτηρίων φιλικών προς τα βρέφη και τις μητέρες, σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις και σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία.

Σας προσκομίζουμε μελέτη που έκανε ο Σύλλογός μας και επιμελήθηκε ιδίως η νομικός, Σεβαστή Δημοσίου και παρακαλούμε να την μελετήσετε ιδιαιτέρως.

Θεσσαλονίκη, 25.10.2016

Ο Πρόεδρος

Δημήτριος Αδαμίδης

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ IBFAN ΕΛΛΑΔΟΣ

 «ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΟΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ»

Η πρωτοβουλία «Νοσοκομεία Φιλικά προς τα βρέφη» ξεκίνησε το 1991 σε μια προσπάθεια εναρμόνισης προς τα δεδομένα της UNICEF και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.), ώστε να εξασφαλισθεί ότι όλες οι υπηρεσίες μητρικής φροντίδας θα υποστηρίζουν τις μητέρες και τις υποψήφιες μητέρες να λαμβάνουν σωστές αποφάσεις για τη διατροφή του παιδιού τους και το θηλασμό. Οι αποφάσεις αυτές δεν πρέπει να υπαγορεύονται από εμπορικά συμφέροντα. Η κάθε μητέρα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να λάβει αποφάσεις για τη διατροφή του τέκνου της, την υγεία του, αλλά και τη δική της, βασισμένες στο συμφέρον της υγείας τους, με στόχο τον αποκλειστικό θηλασμό για έξι μήνες και τη συνέχιση αυτού με συμπληρωματική διατροφή μέχρι το δεύτερο έτος της ζωής του παιδιού, αλλά και έπειτα.

Στο άρθρο 21§1 του Συντάγματος τίθενται υπό την προστασία του κράτους η μητρότητα και η παιδική ηλικία, γεννώντας υποχρεώσεις στο κράτος, σε ν.π. δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου (όπως είναι τα μαιευτήρια), ώστε να λάβουν θετικά μέτρα που θα ενισχύουν τη μητέρα στο ρόλο της, το δικαίωμα του παιδιού στο θηλασμό, την υποστήριξη της καλύτερης δυνατής υγείας (άρθρο 21§3 Σ.) μέσω παροχής υπηρεσιών υγείας όχι μόνο σε επίπεδο θεραπείας, αλλά και πρόληψης. Σε αυτό το σημείο κρίνουμε πως η δική σας νομοθετική πρωτοβουλία για λειτουργία φιλικών στα βρέφη νοσοκομείων θα συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτή την κατεύθυνση.

Μεταξύ της έναρξης  της Πρωτοβουλίας για τη δημιουργία Φιλικών προς τα Βρέφη Νοσοκομείων (ΠΦΒΝ) το 1991 και του 2007, σχεδόν 20.000 νοσηλευτικά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο έχουν επίσημα εκτιμηθεί και προσδιοριστεί  ως «Φιλικά προς τα Βρέφη». Αυτή η σημαντική  επιτυχία συμβάλλει στην αύξηση του μητρικού θηλασμού και στη μείωση της θνητότητας και της θνησιμότητας σε κάθε περιοχή.  Αυτή είναι η πρώτη παγκόσμια μεγάλη πρωτοβουλία για το μητρικό θηλασμό που διαπερνάει όλα τα εθνικά, γλωσσικά, οικονομικά και πολιτικά όρια.  Με μια συντηρητική εκτίμηση , υπολογίζεται πως περισσότεροι από ένα εκατομμύριο επαγγελματίες υγείας έχουν εκπαιδευτεί στις υπηρεσίες τους μέσω της ΠΦΒΝ, χρησιμοποιώντας υλικό των ΠΟΥ/UNICEF, το οποίο είναι διαθέσιμο σε όλες τις γλώσσες των Ηνωμένων Εθνών και σε πολλές ακόμα εθνικές γλώσσες.

Το 2011 πιστοποιήθηκαν ως Φιλικά προς τα βρέφη στη χώρα μας το Νοσοκομείο Αττικό και το Νοσοκομείο Έλενα Βενιζέλου, με επαναπιστοποίηση ανά πενταετία.

Οι δέκα (10) προϋποθέσεις της UNICEF, αλλά και του Π.Ο.Υ. είναι οι κάτωθι:

  1. Ύπαρξη γραπτής πολιτικής για το Μητρικό θηλασμό και κοινοποίησή της τακτικά σε όλο το προσωπικό υγείας
  2. Εκπαίδευση όλου του προσωπικού υγείας στις απαραίτητες δεξιότητες για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής
  3. Ενημέρωση όλων των εγκύων για τα οφέλη και τους τρόπους διαχείρισης του θηλασμού
  4. Παροχή βοήθειας προς τις μητέρες για να ξεκινήσουν το θηλασμό το πρώτο ημίωρο μετά τη γέννηση
  5. Επίδειξη στις μητέρες για το πώς να θηλάζουν και πώς να διατηρήσουν τη γαλουχία ακόμη κι όταν πρέπει να αποχωρισθούν τα νεογέννητά τους
  6. Να μη δίνεται στα νεογέννητα καμιά άλλη τροφή ή υγρό παρά μόνο μητρικό γάλα, εκτός κι αν επιβάλλεται να γίνει διαφορετικά για ιατρικούς λόγους
  7. Εφαρμογή της πρακτικής “rooming in”, δηλαδή να επιτρέπεται να παραμένει η μητέρα μαζί με το μωρό της 24 ώρες την ημέρα
  8. Ενθάρρυνση του θηλασμού όταν το μωρό το αποζητάει
  9. Όχι τεχνητές θηλές ή πιπίλες στα μωρά που θηλάζουν
  10. Ενδυνάμωση και δημιουργία ομάδων υποστήριξης του θηλασμού στις οποίες θα παραπέμπονται οι μητέρες κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο ή την κλινική

 

Συγκεκριμένα ως προς τις προϋποθέσεις φιλικών μαιευτηρίων προς το ζεύγος μητέρας-τέκνου είναι απαραίτητο να θεσπισθούν οι παρακάτω κανόνες δικαίου:

1.Ύπαρξη γραπτής πολιτικής για την προστασία, προώθηση και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, την παροχή βέλτιστων μαιευτικών υπηρεσιών προς το ζεύγος μητέρας-βρέφους και γνωστοποίηση αυτής στο ευρύ κοινό δια αναρτήσεων σε πίνακες ανακοινώσεων σε νοσοκομεία, μαιευτικές κλινικές, ιστοσελίδες Υπουργείου Υγείας, ιστοσελίδες νοσοκομείων και ιδιωτικών κλινικών, με περιληπτική αναγραφή της πολιτικής αυτής ακόμα και στα βιβλιάρια υγείας των παιδιών.  Οι μελλοντικοί γονείς έχουν δικαίωμα στην ενημέρωση για επιλογές υγείας του τέκνου τους βασισμένες στα σύγχρονα ιατρικά δεδομένα.

Ειδικότερα, κρίνεται υποχρεωτική η ύπαρξη και δημοσιοποίηση γραπτής πολιτικής για το νοσοκομείο (γενικό ή πανεπιστημιακό), το μαιευτήριο ή την υγειονομική μονάδα που παρέχει περίθαλψη στις μέλλουσες μητέρες, στις μητέρες. Η πολιτική αυτή θα καλύπτει και τα 10 βήματα για τον επιτυχή μητρικό θηλασμό, τη συμμόρφωση με τον Διεθνή Κώδικα Εμπορίας Υποκαταστάτων Μητρικού Γάλακτος (εφεξής ΔΚΕΥΜΓ), καθώς και με τα μετέπειτα ψηφίσματα της Συνόδου για την Παγκόσμια Υγεία, όπως και τη διατροφή των βρεφών. Η πολιτική και τα πρωτόκολλα που σχετίζονται με το θηλασμό θα είναι πρόδηλα προσανατολισμένη στη φιλική για τη μητέρα περίθαλψη, αλλά και στη βοήθεια στις HIV μητέρες, παρέχοντάς τους συμβουλευτική, οδηγίες για υπεύθυνες επιλογές υγείας για το βρέφος τους. Η Πολιτική αυτή, όπως και τα πρωτόκολλα θα πρέπει να είναι πλήρως ευθυγραμμισμένα με τα σύγχρονα τεκμηριωμένα από μελέτες πρότυπα.

Περίληψη αυτής της γραπτής πολιτικής υποχρεωτικά θα είναι αναρτημένη σε όλες τις περιοχές του νοσοκομείου, όπου παρέχονται υγειονομικές υπηρεσίες στις μητέρες, νεογνά ή και παιδιά, σε γλώσσες και με λέξεις κατανοητές σε μητέρες και στο προσωπικό, άμεσα διαθέσιμη και προσβάσιμη. Ενδεικτικά αναφέρονται οι αίθουσες τοκετού, οι χώροι προγεννητικής φροντίδας, τα τμήματα μαιευτικής, όπου παρέχεται μεταγεννητική φροντίδα, σε όλα τα τμήματα φροντίδας νεογνών, στο τμήμα παρακολούθησης νεογνών, σε κάθε μονάδα ειδικής νοσηλείας νεογνών. Αναφορικά με την αποτελεσματικότητα της πολιτικής του νοσοκομείου, θα πρέπει να υπάρχει σύστημα παρακολούθησής της, με εύχρηστη φόρμα καταγραφής από τους χρήστες υπηρεσιών υγείας της αξιολόγησης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, αφού προηγουμένως τους έχει επιτραπεί απρόσκοπτη πρόσβαση στο πλήρες ιατρικό αρχείο (και αρχείο σίτισης βρέφους).

 

2.Εκπαίδευση και επαγγελματική πρακτική των επαγγελματιών υγείας που φροντίζουν τις μητέρες, τα νεογνά και τα παιδιά στις απαραίτητες δεξιότητες για την εφαρμογή της πολιτικής αυτής. Όλο το προσωπικό του νοσοκομείου, της υγειονομικής μονάδας, κλινικής κλπ, ιδίως οι επαγγελματίες υγείας που είναι επιφορτισμένοι με τη φροντίδα της μητέρας και του παιδιού,  υποχρεούται να έχει επαρκή γνώση της σημασίας του μητρικού θηλασμού, των 10 Βημάτων για επιτυχή θηλασμό, του ΔΚΕΥΜΓ μέσα από εκπαιδευτικά σεμινάρια τουλάχιστον 20 ωρών ετησίως, εκ των οποίων 3 τουλάχιστον ωρών σε κλινική εμπειρία με επίβλεψη. Το μη κλινικό προσωπικό αρκεί να κατέχει γνώσεις και ικανότητα υποστήριξης των μητέρων στην απόφασή τους να θηλάσουν τα παιδιά τους. Όλο το προσωπικό, κλινικό και μη, οφείλουν να κατέχουν τις γνώσεις, ώστε να στηρίξουν και τις μητέρες που δεν θηλάζουν τα βρέφη τους. Η εκπαίδευση περιλαμβάνει απαραίτητα κατ’ ελάχιστον τα εξής:

-τους κινδύνους και τα πλεονεκτήματα των διαφόρων επιλογών διατροφής του νεογνού.

-τη βοήθεια προς τη μητέρα να επιλέξει αυτό που είναι αποδεκτό, εφικτό, προσιτό οικονομικά διατηρήσιμο και ασφαλές για την περίπτωσή της.

-την ασφαλή και υγιεινή προετοιμασία, διατροφή και φύλαξη των υποκατάστατων του μητρικού θηλασμού.

-τη διδασκαλία της προετοιμασίας των διαφόρων επιλογών διατροφής.

-το πώς να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα να επηρεαστούν οι μητέρες να χρησιμοποιήσουν τροποποιημένο γάλα.

Ένα αντίγραφο του προγράμματος εκπαίδευσης στο θηλασμό ή μια περίληψη των μαθημάτων για την προαγωγή του θηλασμού και την υποστήριξη διαφόρων κατηγοριών προσωπικού θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμο για εξέταση και εκπαίδευση νέου προσωπικού.

 

3.Ενημέρωση όλων των εγκύων για τα οφέλη και τους τρόπους διαχείρισης του θηλασμού. Εάν το νοσοκομείο, υγειονομική μονάδα κλπ διαθέτει προγεννητική κλινική ή θαλάμους νοσηλείας εγκύων θα πρέπει:

Α. να είναι άμεσα διαθέσιμη μια γραπτή περιγραφή της σύνοψης των πληροφοριών που δίνονται σχετικά με το θηλασμό και οποιοδήποτε έντυπο υλικό που παρέχεται σε όλες τις έγκυες γυναίκες.

Β. η συζήτηση κατ’ ιδίαν ή σε ομάδες πριν από τη γέννηση να περιλαμβάνει απαραίτητα τη σημασία του θηλασμού, τη σημασία της παρατεταμένης επαφής δέρμα με δέρμα, της πρώιμης έναρξης του θηλασμού, τη σπουδαιότητα της συνδιαμονής των βρεφών όλο το 24ωρο, τη σίτιση του βρέφους με βάση τα σημάδια πείνας ή γενικά με οδηγό το παιδί, τη συχνή σίτιση για την εξασφάλιση επαρκούς ποσότητας γάλακτος, την καλή στάση θηλασμού και σύλληψη του μαστού, τους  συγκεκριμένους ιατρικούς λόγους μη δυνατότητας θηλασμού, τον αποκλειστικό θηλασμό τους πρώτους 6 μήνες και το γεγονός ότι ο θηλασμός είναι σημαντικό να συνεχίζεται μετά τους 6 μήνες, ενώ δίνονται και άλλες τροφές.

Στο άρθρο 1§3 ΚΙΔ «στην έννοια της ιατρικής πράξης περιλαμβάνεται και η συνταγογράφηση, η εντολή για διενέργεια πάσης φύσης παρακλινικών εξετάσεων, η έκδοση ιατρικών πιστοποιητικών και βεβαιώσεων και η γενική συμβουλευτική υποστήριξη του ασθενή». Επομένως, ο γιατρός δεν πρέπει να επαφίεται στην ενημέρωση του ασθενή από το έντυπο οδηγιών που συνοδεύει το φάρμακο, κατά τη θεραπευτική αγωγή με φάρμακα, αλλά πρέπει να εξηγήσει τα αποτελέσματα, τις συνέπειες και εν γένει τις ιδιότητες του φαρμάκου, αφού σε ό,τι αφορά το συνοδευτικό έντυπο εκεί είναι δυνατόν να αποδίδεται το ελάχιστο των παρενεργειών που έχουν παρατηρηθεί κατά τη δοκιμαστική εφαρμογή του φαρμάκου ή να αναφέρονται παρενέργειες με μηδαμινή σχεδόν πιθανότητα εμφάνισης. Ο γιατρός οφείλει να ενημερώσει και για εναλλακτικές θεραπείες πιο αποτελεσματικές, ο κάθε γιατρός για την ειδικότητά του. Όχι μόνο με τυπική υπόδειξη ενημερωτικού εντύπου, αλλά και με προσωπική επικοινωνία με τον ασθενή, όχι την τελευταία στιγμή πριν την ιατρική πράξη, με υφαρπαγή υπογραφής του, σε κείμενο που δεν είχε το χρόνο καν να διαβάσει. Υπάρχουν φάρμακα συμβατά με το θηλασμό, που οι γιατροί αγνοούν κι έτσι οδηγούν σε βίαιο αποθηλασμό βρέφη και μαμάδες. Σε περίπτωση που χρειαστεί μια θηλάζουσα μητέρα να λάβει κάποια φαρμακευτική αγωγή, θα πρέπει ο γιατρός την καταλληλότερη λαμβάνοντας υπόψιν του τις συμβατές με το θηλασμό φαρμακευτικές αγωγές και όχι τον αβίαστο αποθηλασμό.

 

4.Παροχή υποστήριξης προς τις μητέρες για να ξεκινήσουν το θηλασμό αμέσως μετά τον τοκετό ή το αργότερο στο πρώτο ημίωρο μετά τη γέννηση, ακόμα και σε περιπτώσεις επείγουσας επιβεβλημένης καισαρικής τομής, ακόμα και σε περιπτώσεις που τα βρέφη φιλοξενούνται σε Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας. Το αντίθετο θα πρέπει να επιβάλλεται από ιατρικούς λόγους, γραπτώς αιτιολογημένους. Οι μητέρες σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υποστηρίζονται, ώστε να έρχονται αμέσως μετά τον τοκετό σε άμεση επαφή δέρμα με δέρμα με το νεογέννητό τους, τουλάχιστον για μια ώρα, εφόσον έχουν γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό ή ακόμα και με καισαρική τομή χωρίς γενική αναισθησία. Για τις περιπτώσεις γέννησης κατόπιν καισαρικής με γενική αναισθησία οι μητέρες πρέπει να καθοδηγούνται στην έναρξη του θηλασμού και στην επαφή με το μωρό τους δέρμα με δέρμα από τη στιγμή που θα ξυπνήσουν και ανακτήσουν τις αισθήσεις τους.

Σε περίπτωση νοσηλείας των βρεφών σε μονάδα (εντατικής νοσηλείας ή θεραπείας) οι μητέρες πρέπει να ενθαρρύνονται να είναι σε επαφή με τα μωρά τους δέρμα με δέρμα, εκτός αν το αντίθετο επιβάλλεται για  ιατρικούς λόγους που αποδεικνύονται γραπτώς και αιτιολογημένα. Και σε αυτές τις περιπτώσεις η διατήρηση της γαλουχίας είναι επιβεβλημένη και οι μητέρες των οποίων τα μωρά νοσηλεύονται σε μονάδα πολύ περισσότερο πρέπει να απολαμβάνουν υποστήριξης και καθοδήγησης, καθότι τα οφέλη του θηλασμού σε αυτά τα νεογνά είναι ακόμα μεγαλύτερα. Όλες οι μητέρες θα πρέπει να ενθαρρύνονται, υποστηρίζονται, λαμβάνουν βοήθεια στο να αναγνωρίζουν τα σημάδια πείνας τους βρέφους τους και να ανταποκρίνονται σε αυτά. Το μωρό δεν πρέπει να πιεστεί για να θηλάσει, αλλά να υποστηριχτεί να το κάνει, όταν θα είναι έτοιμο. Εάν η μαμά το επιθυμεί, το προσωπικό μπορεί να τοποθετήσει το μωρό πάνω στη μαμά, ώστε αυτό να μετακινηθεί μόνο του στο στήθος και να το πιάσει όταν είναι έτοιμο.

 

  1. Επίδειξη και υποστήριξη στις μητέρες για το πώς να θηλάζουν και πώς να διατηρήσουν τη γαλουχία, ακόμη και όταν πρέπει για ιατρικούς λόγους να αποχωρισθούν τα νεογέννητά τους. Ο θηλασμός θα πρέπει να είναι ελεύθερος, ανεμπόδιστος, χωρίς ωράριο και χωρίς μέγιστη χρονική διάρκεια. Το προσωπικό ή οι σύμβουλοι που έχουν ειδικευτεί στην εκπαίδευση του θηλασμού και της διαχείρισης της γαλουχίας οφείλουν να είναι διαθέσιμοι όλες τις ώρες, για να συμβουλεύσουν τις μητέρες κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο και στην προετοιμασία τους για την έξοδό τους από αυτό. Το προσωπικό οφείλει να είναι σε θέση: α) να εκπαιδεύσει τις μητέρες πώς να  τοποθετούν και να βοηθούν τα βρέφη τους να πιάσουν σωστά το μαστό  για θηλασμό και να περιγράψουν ή να δείξουν σωστές τεχνικές, β) να εκπαιδεύουν τις μητέρες πώς να αντλούν το γάλα τους με το χέρι και γ) να βοηθήσουν μη θηλάζουσες μητέρες να ετοιμάσουν με ασφάλεια γεύματα γάλακτος. Το προσωπικό υποχρεούται να παρέχει συμβουλές για άλλες μεθόδους σίτισης και για τη φροντίδα του στήθους στις μητέρες των οποίων τα βρέφη νοσηλεύονται και  έχουν αποφασίσει να μην τα θηλάσουν. Εδώ έχουν εφαρμογή κυρίως τα άρθρα του ΚΙΔ για την ηθική και επιστημονική ανεξαρτησία του γιατρού (άρθρο 3). Αλλά και στο άρθρο 6 απαγορεύεται στο γιατρό να εξυπηρετεί, να εξαρτάται ή να συμμετέχει σε επιχειρήσεις που παρασκευάζουν ή εμπορεύονται φάρμακα ή υγειονομικό υλικό.

 

6.Να μην δίνεται στα νεογέννητα καμία άλλη τροφή ή υγρό παρά μόνο μητρικό γάλα, εκτός κι αν επιβάλλεται να γίνει διαφορετικά για ιατρικούς λόγους ή κατόπιν απόφασης της μητέρας, αφού προηγήθηκε πλήρης ενημέρωσή της σχετικά με τα πλεονεκτήματα του θηλασμού σε σχέση με τη σίτιση με φόρμουλα. Όταν υπάρχει ιατρική ένδειξη μη αποκλειστικού θηλασμού το βρέφος θα σιτίζεται αποκλειστικά με αντλημένο μητρικό γάλα ή με γάλα δότριας με μεθόδους που συστήνονται σε θηλάζοντα βρέφη, άλλους από μπιμπερό (όπως π.χ. κυπελάκι, σύριγγα, σωληνάκι σίτισης με σύστημα sns) και εφόσον δεν είναι εφικτό ούτε αυτό, τότε και μόνο τότε το βρέφος θα σιτίζεται με έτοιμο βρεφικό γάλα, αφού θα έχει προηγηθεί γραπτή γνωμάτευση του επαγγελματία υγείας που ειδικεύεται στη φροντίδα μητέρας και βρέφους, όπου θα εξηγούνται οι λόγοι αδυναμίας σίτισης με μητρικό γάλα. Η γνωμάτευση αυτή θα έχει τη θέση της πλήρους και έγκυρης ενημέρωσης των γονέων αναφορικά με τις επιλογές υγείας του βρέφους και της μητέρας. Το νοσηλευτικό ίδρυμα  οφείλει να λαμβάνει μέτρα, ώστε να μη γίνεται διανομή ή επίδειξη υλικού που προτείνει υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, διατροφή σε προγραμματισμένα διαστήματα  ή να μην εφαρμόζει άλλες ακατάλληλες  πρακτικές. Τα κλινικά πρωτόκολλα και τα πρότυπα που αφορούν στο θηλασμό και τη διατροφή του βρέφους θα πρέπει να συμφωνούν με τις οδηγίες της ΠΦΒΝ και τις τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες.

Στο άρθρο 6 του Κώδικα τροφίμων, τα παρασκευάσματα για βρέφη (φόρμουλα) συγκαταλέγονται στα τρόφιμα ειδικής διατροφής, σε αυτά που λόγω της ειδικής σύνθεσης ή της ειδικής επεξεργασίας διακρίνονται από τα τρόφιμα συνήθους κατανάλωσης, απευθυνόμενα σε υγιή βρέφη. Ο τρόπος προβολής τους, όπως και της ονομασίας τους ή άλλων ενδείξεων, η παρουσίαση και διαφήμισή τους δεν πρέπει να είναι παραπλανητικά, αποδίδοντας ιδιότητες ή υπονοώντας αυτές. Σε διαφορετική περίπτωση επιβάλλονται αυστηρές κυρώσεις. Σύμφωνα δε και με νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας οι κανόνες ιατρικής δεοντολογίας έχουν συνταγματική κάλυψη. Έτσι η άσκηση της ιατρικής επιβάλλεται να είναι προσωπική, να μην αποτελεί αντικείμενο εμπορίας και πάντως να διαφυλάσσεται η επιστημονική και επαγγελματική ανεξαρτησία του γιατρού.

 

7.Εφαρμογή της πρακτικής της συνδιαμονής, δηλαδή να επιτρέπεται, προωθείται, υποστηρίζεται να παραμείνει η μητέρα μαζί με το μωρό της εικοσιτέσσερις (24) ώρες την ημέρα, αμέσως μετά τον τοκετό ή σε περίπτωση καισαρικής τομής με γενική αναισθησία αμέσως μόλις η μητέρα ανακτήσει τις αισθήσεις της. Με τον τρόπο αυτό ο θηλασμός θα είναι απρόσκοπτος και χωρίς ωράριο, όπως συστήνεται από τα παγκόσμια ιατρικά δεδομένα. Η συνδιαμονή της μητέρας με το νεογέννητο βρέφος της, όπως και η παρουσία των γονέων κατά την τέλεση απλών ιατρικών πράξεων στο ανήλικο τέκνο τους, αποτελεί υποχρέωση, αλλά και αναφαίρετο δικαίωμα των γονέων προς το παιδί (άρθρα 1507 επ Α.Κ, άρθρο 9 της Σύμβασης Δικαιωμάτων του Παιδιού). Ο αποχωρισμός του νεογνού από τη μητέρα του και η μη συνδιαμονή δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια στο μητρικό θηλασμό και τον υπονομεύουν αντί να τον προάγουν. Ο θηλασμός δεν πρέπει να έχει χρονικό περιορισμό, ούτε περιοδικότητα, ανά 2 ώρες, ανά 3 ώρες ούτε μέγιστη διάρκεια, όπως 5λεπτά, όπως πολλές φορές λανθασμένα συστήνεται στις λεχώνες. Όλα τα φυσικά πρόσωπα (ενδεικτικά: γιατροί, νοσηλευτικό προσωπικό) ή νομικά πρόσωπα που εμπλέκονται με παροχή υπηρεσιών υγείας σε παιδιά (νοσηλευτικά ιδρύματα, μαιευτήρια, νεογνολογικές, παιδιατρικές κλινικές) φέρουν υποχρέωση σεβασμού στην επιλογή της μητέρας για αποκλειστικό θηλασμό, στη επιλογή της για συνδιαμονή της με το παιδί της, για την παρουσία του συζύγου-συντρόφου της κατά τον τοκετό, όπως και στην επιλογή των γονέων για την παρουσία τους κατά την τέλεση απλών ιατρικών πράξεων στο ανήλικο τέκνο τους.

Συγκεκριμένα, οι γονείς του παιδιού οφείλουν να λαμβάνουν την οποιαδήποτε απόφαση που αφορά στο παιδί, αφού προηγηθεί ενημέρωση από τον ιατρό πλήρως και επαρκώς, σε κάθε δε περίπτωση απαιτείται συναίνεση των γονέων για τη διενέργεια ιατρικών πράξεων στα παιδιά (άρθρο 12§§1 και 2) σε χώρο και χρόνο κατάλληλο που δεν καθιστά άκυρη την όποια συναίνεση και με γνώμονα πάντα το συμφέρον του τέκνου τους. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι είναι άκυρη ως μη γενόμενη η συναίνεση των γονέων που υφαρπάζεται στο χώρο τέλεσης της ιατρικής πράξης στο ανήλικο τέκνο τους λίγα μόλις λεπτά πριν την τέλεση αυτής. Παραδείγματος χάριν η ιατρική πράξη της αιμοληψίας σε ανήλικο τέκνο τελείται καταρχήν με τη φυσική παρουσία των γονέων. Η άρνηση των ιατρών ή του παραϊατρικού προσωπικού να τελέσουν απλή ιατρική πράξη σε ανήλικο παρουσία των γονέων του είναι καταρχήν παράνομη, ενώ κατ’ εξαίρεση δικαιολογείται μόνο σε περιπτώσεις οριακού χαρακτήρα (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, Κώδικας Νοσηλευτικής Δεοντολογίας-π.δ. 216/2001, Κώδικας Μαιευτικής Δεοντολογίας). Οι γονείς συχνά απειλούνται με πειθαρχικό εξιτήριο από νοσηλευτικά ιδρύματα, όταν αιτούνται να τελεσθούν οι απλές ιατρικές πράξεις στο παιδί τους παρουσία τους, εξαναγκάζονται σε πληρωμή μονόκλινου δωματίου στα ιδιωτικά μαιευτήρια ή απομακρύνονται τα νεογέννητα βρέφη από τις μητέρες τους χωρίς επαρκή ιατρικό λόγο ή τελούνται ιατρικές πράξεις στο βρέφος ή παιδί χωρίς την ενημέρωση και άρα την απαιτούμενη συναίνεση των γονέων. Γονείς εξωθούνται σε πληρωμή μονόκλινου δωματίου σε ιδιωτικά μαιευτήρα, την τελευταία στιγμή όταν ήδη έχει εισαχθεί η επίτοκος στο χώρο του μαιευτηρίου, εξαιτίας της επιλογής της μητέρας για συνδιαμονή με το βρέφος με σκοπό τον αποκλειστικό θηλασμό, καθιστώντας τον αποκλειστικό θηλασμό και τη συνδιαμονή μητέρας –βρέφους ακριβή επιλογή υγείας και όχι συνηθισμένη και υπεύθυνη γονεϊκή επιλογή, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτό μια σειρά αγορανομικών διατάξεων. Σε κανένα τιμοκατάλογο μαιευτικής κλινικής δεν προβλέπεται, και δεν θα ήταν νόμιμη άλλωστε, επιπλέον χρέωση λόγω αποκλειστικού θηλασμού και λόγω συνδιαμονής του βρέφους με τη μητέρα του.

Στο πλαίσιο αυτό του σεβασμού της υποχρέωσης των γονέων για υπεύθυνες επιλογές υγείας πρέπει να ληφθεί  μέριμνα για τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, ώστε αυτά να έχουν ελεύθερη πρόσβαση, επικοινωνία με τη μητέρα και το νέο μέλος της οικογένειας-βρέφος, πολύ περισσότερο, όταν το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας θηλάζει ακόμα τη μαμά του και η γέννηση του νέου μέλους δεν θα πρέπει να αποβεί λόγος διακοπής θηλασμού ή ακόμα χειρότερα ψυχικού άγχους για το ίδιο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται σεβαστή η επιλογή του θηλασμού για όλα τα τέκνα της οικογένειας και ενισχύεται το ψυχοσυναισθηματικό δέσιμο της οικογένειας. Κατά την παραμονή της μητέρας στο μαιευτήριο και της συνδιαμονής της με το βρέφος της η απρόσκοπτη επικοινωνία με το/τα μεγαλύτερο/α παιδί/ά διευκολύνει πρακτικά τη λειτουργικότητα της οικογένειας. Επίσης, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η παρουσία του συζύγου, συντρόφου κατά τη διάρκεια προετοιμασίας της επιτόκου, αλλά και κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι ανάγκη να ενθαρρύνεται, υποστηρίζεται, εφόσον εκφραστεί αυτή η επιθυμία εκ μέρους του ζευγαριού και εφόσον αυτό δεν αποκλείεται από καθαρά ιατρικούς λόγους, γραπτώς αιτιολογημένους. Το πεδίο της γέννησης είναι το κορυφαίο επίπεδο έκφρασης της οικογένειας και άρα το πεδίο, το οποίο χρειάζεται περισσότερο προστασία, υποστήριξη ως έκφανση του δικαιώματος για δημιουργία οικογένειας.

  1. Οι μητέρες θα πρέπει να εκπαιδεύονται στην αναγνώριση των σημαδιών έκφρασης της πείνας των μωρών τους και στην άμεση ανταπόκριση σε αυτά, όσο συχνά το επιθυμούν τα βρέφη και για όσο διάστημα το έχουν ανάγκη. Θα πρέπει επίσης οι μητέρες να εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τα σημάδια υπερφόρτωσης του στήθους τους και άμεσης ανακούφισής τους μέσω του συχνού θηλασμού.

 

  1. Σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία δεν επιτρέπεται να χορηγούνται ψευδοθηλές, πιπίλες ή άλλες τεχνητές θηλές σε θηλάζοντα βρέφη, καθώς αυτή η πρακτική οδηγεί σε διακοπή του θηλασμού. Το προσωπικό οφείλει να ενημερώνει τη μητέρα για τους κινδύνους αυτούς πλήρως και έγκαιρα.

Ειδικότερα προβλέπονται τα εξής:

–  Στην υπ’αρ. Υ3γ/3618/9.10.1995 (περ.6) εγκύκλιο του Υπουργείου Υγείας: «Να αποφεύγονται οι πιπίλες και τα λαστιχένια αντικείμενα για το στόμα στα παιδιά που θηλάζουν.»

 – Στην υπ’αρ. Υ1/Γ.Π.47815 (άρθρο 7§2 γ,δ) υπουργική απόφαση Εναρμόνισης Εθνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 1006/141/ΕΚ της Επιτροπής για τα παρασκευάσματα για βρέφη και παρασκευάσματα δεύτερης βρεφικής ηλικίας: «γ) τις ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις που παρουσιάζει για το θηλασμό η εισαγόμενη μερική χορήγηση του θηλάστρου (μπιμπερό), δ) τη δυσκολία επαναφοράς του θηλασμού όταν έχει διακοπεί,»

 

10.Ενδυνάμωση και δημιουργία ομάδων υποστήριξης του θηλασμού στις οποίες θα παραπέμπονται οι μητέρες κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο ή την ιδιωτική κλινική.

Το νοσοκομείο οφείλει να διαθέτει σύστημα παρακολούθησης-υποστήριξης των μητέρων, αφού φύγουν από το νοσοκομείο, όπως εξωτερικό ιατρείο παρακολούθησης λεχωίδων ή θηλασμού, επισκέψεις στο σπίτι ή τηλεφωνικές κλήσεις.  Επιπρόσθετα, το νοσοκομείο πρέπει να προωθεί τη δημιουργία ή να συνεργάζεται με υποστηρικτικές ομάδες μητέρων και άλλες υπηρεσίες που παρέχουν υποστήριξη στις μητέρες σχετικά με τη σίτιση των βρεφών τους. Είναι επίσης, αναγκαίο να υπάρχει στο νοσοκομείο έντυπο υλικό για τις μητέρες που πρόκειται να πάρουν εξιτήριο για το πού μπορούν να δεχτούν υποστήριξη. Οι μητέρες πρέπει να ενθαρρύνονται να επισκεφθούν  επαγγελματία υγείας ή κάποιον σύμβουλο γαλουχίας σύντομα μετά την έξοδο από το νοσοκομείο (κατά προτίμηση 2-4 ημέρες μετά τη γέννηση και ξανά τη δεύτερη εβδομάδα), που μπορεί να αξιολογήσει τη σίτιση των βρεφών και να τα υποστηρίξει, όταν κριθεί αναγκαίο.

 

ΦΙΛΙΚΗ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Για την ολοκλήρωση της λειτουργίας των φιλικών στα βρέφη νοσοκομεία απαραίτητη κρίνεται ως αλληλένδετη και η φιλική στη μητέρα φροντίδα. Μια φιλική προς τη μητέρα πολιτική νοσοκομείου σύμφωνη με τα διεθνή ιατρικά πρότυπα και τις διεθνείς συμβάσεις σεβασμού στην αξιοπρέπεια και την ελευθερία της γυναίκας είναι απαραίτητο να περιλαμβάνει τα κάτωθι:

Α. Ενθάρρυνση των γυναικών να έχουν συντροφιά της επιλογής τους, που να τους παρέχει αδιάκοπη σωματική ή και συναισθηματική υποστήριξη κατά τη διάρκεια του τοκετού  και της γέννας ,εάν αυτές το επιθυμούν.

Β. Ελευθερία επιλογής εκ μέρους της γυναίκας να πίνει και να τρώει ελαφριά φαγητά κατά τη διάρκεια του τοκετού, εφόσον το επιθυμεί.

Γ. Υποστήριξη των γυναικών στην ελεύθερη επιλογή της χρήσης μη φαρμακευτικών μεθόδων αντιμετώπισης του πόνου, εκτός και αν τα αναλγητικά ή αναισθητικά φάρμακα είναι απαραίτητα εξαιτίας επιπλοκών, με σεβασμό των προσωπικών επιθυμιών των γυναικών. Πλήρης ενημέρωση για τις συνέπειες χορήγησης των φαρμάκων τόσο στην υγεία της ίδιας, όσο και του μωρού και ιδιαίτερα στη γαλουχία. Ενημερώνονται οι γυναίκες ότι είναι καλύτερο για τις ίδιες και τα βρέφη να αποφεύγουν ή να ελαχιστοποιούν τα φάρμακα, εκτός και εάν απαιτείται λόγω επιπλοκών. Στην τελευταία αυτή περίπτωση γίνεται ενημέρωση σχετικά με τη συμβατότητα των συνιστώμενων φαρμάκων και της δοσολογίας τους ως προς το θηλασμό.

Δ. Ελευθερία επιλογής στις γυναίκες να περπατούν και να κινούνται κατά τη διάρκεια του τοκετού,  να παίρνουν θέσεις της επιλογής τους κατά τον τοκετό, εκτός και εάν υπάρχει απαγόρευση λόγω επιπλοκών και αυτό έχει εξηγηθεί στη μητέρα επαρκώς.

Ε. Φροντίδα για να αποφεύγονται επεμβατικές μεθόδοι, όπως ρήξη μεμβρανών, επισειοτομή, επιτάχυνση ή πρόκληση τοκετού, χρήση οργάνων κατά τον τοκετό (εμβρυουλκός, συκία κλπ), καισαρικές τομές, εκτός και εάν είναι απαραίτητες εξαιτίας επιπλοκών που έχουν εξηγηθεί στη μητέρα πλήρως.

Η εγκυμοσύνη δεν είναι ασθένεια. Ο τοκετός είναι η φυσιολογική εξέλιξη της ανθρώπινης αναπαραγωγής. Ωστόσο, στην ελληνική νομοθεσία στον οποιοδήποτε παρέχονται υπηρεσίες υγείας, αυτός καλείται «ασθενής» (Ν.2071/1992 Δικαιώματα Νοσοκομειακού Ασθενή). Χαρακτηριστικά στη γερμανική νομολογία αναφέρεται ότι «σε περίπτωση πολλαπλής κύησης, αν δεν συντρέχει κάποιο ανατομικό πρόβλημα, δεν υπάρχει κάποια ένδειξη για τη διεξαγωγή καισαρική τομή.». Ο γιατρός είναι υποχρεωμένος να ενημερώσει την κυοφορούσα για τις μεθόδους τοκετού και τους κινδύνους της κάθε μεθόδου, όπως για παράδειγμα η τεχνητή πρόκληση τοκετού ή η επιλογή καισαρικής τομής ή η καθυστέρηση του τοκετού, σε αναμονή του φυσιολογικού τοκετού. Κατά την ενημέρωση της εγκύου ο γιατρός οφείλει να λάβει υπόψη του τη σωματική και ψυχολογική κατάσταση της εγκύου, καθώς και την ικανότητά της να δέχεται και να επεξεργάζεται τις πληροφορίες.

Στη μαιευτική γυναικολογία εμφανίζεται συχνά λόγω εμπορευματοποίησης και μαζικοποίησης των υπηρεσιών υγείας το φαινόμενο της αμυντικής ιατρικής, όρος που υποδηλώνει την πρακτική να ενεργούν οι γιατροί όχι με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς, αλλά την ενδεχόμενη άμυνα προς αποφυγή αστικής και ποινικής ευθύνης, όπερ αποβαίνει σε βάρος του ασθενή, αφού οδηγεί σε περιττές ιατρικές εξετάσεις και θεραπείες. Συγκεκριμένα, η αμυντική ιατρική έχει ως αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση των καισαρικών τομών ή και την υπερβολική διενέργεια προγεννητικών εξετάσεων, ενώ δεν υπάρχουν ιατρικές ενδείξεις. Συνεπακόλουθα αυξάνεται το κόστος των ιατρικών υπηρεσιών (παρακολούθηση κύησης, διεξαγωγή τοκετού), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επιφέρει επιβάρυνση της υγείας του ασθενούς.

Συνήθως οι γυναικολόγοι διατηρούν ιδιωτικό ιατρείο και παράλληλα διενεργούν τοκετούς σε ιδιωτική κλινική, συνδεόμενοι με αυτή με ελεύθερη συνεργασία, οπότε και εντάσσονται στο πρόγραμμα της κλινικής. Η κλινική καθορίζει με τη μορφή γενικών οδηγιών τον τόπο και χρόνο της συνδρομής του γυναικολόγου. Οι γιατροί που εργάζονται στα δημόσια νοσοκομεία δεν ευθύνονται ατομικά για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις. Ευθύνεται το νοσοκομείο. Ωστόσο οι προϋποθέσεις θεμελίωσης ιατρικού σφάλματος είναι ίδιες.

Ο μαιευτήρας είναι υποχρεωμένος:

– να ενημερώσει την κυοφορούσα για όλα τα στάδια του προγεννητικού ελέγχου και

– να την ενημερώσει για το περιεχόμενο της κάθε διαγνωστικής πράξης και τα οφέλη της από αυτήν

-να προτείνει τον κατάλληλο προγεννητικό έλεγχο, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην κυοφορούσα να λάβει γνώση της κατάστασης της υγείας του εμβρύου και

-κατά τον προγεννητικό έλεγχο να την ενημερώσει για το περιεχόμενο της διάγνωσης.

Η παράλειψη αυτής της ενημέρωσης συνιστά και προσβολή της προσωπικότητας της εγκύου. Η ενημέρωση είναι το αντίβαρο μεταξύ του ιατρού που γνωρίζει και του ασθενή που αγνοεί, ώστε να επέλθει ισορροπία και τα μέρη να γίνουν ίσα στην ιατρική σύμβαση. Ο ιατρός είναι υποχρεωμένος να απαντά στις απορίες του ασθενή, ακόμα κι αν είναι τεχνικής φύσης, ακόμα κι αν κρίνονται απ’ το γιατρό ως αφελείς ή μη σχετικές. Η ενημέρωση πρέπει να είναι ειδική, να αφορά δηλαδή στο συγκεκριμένο ασθενή, όχι σε γενική πληροφόρηση, διαφορετικά είναι πλημμελής η εκτέλεση της υποχρέωσης ενημέρωσης. Τυχόν έντυπα ενημέρωσης σε μονάδες υγείας που υπογράφονται από ασθενείς με φράσεις όπως για παράδειγμα «με πλήρη γνώση όλων των ενδεχόμενων για τη ζωή μου κινδύνων» αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος ενημέρωσης του ασθενή.

 

Δικαίωμα ενημέρωσης:

Η ιατρική πράξη είτε συνίσταται σε διάγνωση είτε σε θεραπεία ισοδυναμεί με επέμβαση στην προσωπικότητα, στη ζωή, την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα του ανθρώπου. Γι’ αυτό το λόγο ο ίδιος ο ασθενής πρέπει να αποφασίζει για το αν, πώς, πότε και σε ποια ιατρική πράξη θα υποβληθεί, ασκώντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Η απόφαση όμως αυτή είναι απολύτως συνυφασμένη με το είδος και την έκταση της ενημέρωσης που λαμβάνει από το γιατρό του.

1) Ο ΚΙΔ ορίζει στο άρθρο 11 την υποχρέωση του γιατρού να ενημερώνει έγκυρα τον ασθενή του («καθήκον αλήθειας»), πλήρως, σαφώς και κατανοητά (με απλά λόγια, όχι ιατρική ορολογία άγνωστη στο ευρύ κοινό) για την πραγματική κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της προτεινόμενης ιατρικής πράξης, τις συνέπειες και τους ενδεχόμενους κινδύνους ή επιπλοκές από την εκτέλεσή της, τις εναλλακτικές προτάσεις, καθώς και για το χρόνο αποκατάστασης, έτσι ώστε ο ασθενής να είναι σε θέση να σχηματίζει πλήρη εικόνα των ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων και συνεπειών της κατάστασής του και να λαμβάνει αποφάσεις, με ελεύθερη βούληση.

Εξάλλου, η ενημέρωση είναι προαπαιτούμενη της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή στην ιατρική πράξη. Στην αιτιολογική έκθεση του ΚΙΔ «η υποχρέωση ενημέρωσης και η υποχρέωση συναίνεσης του ενημερωμένου ασθενή αποτελούν τον πυρήνα του ΚΙΔ, τον σεβασμό δηλαδή στην αυτονομία του ατόμου. Σκοπός είναι ο έλεγχος του ιατρικού επαγγέλματος, η ευαισθητοποίηση των ιατρών σχετικά με τη βελτίωση της ποιότητας παροχής υπηρεσιών μέσω της προστασίας της αξιοπρέπειας των ιατρών και των ασθενών. Η υποχρέωση ενημέρωσης, όπως και η υποχρέωση συναίνεσης είναι αυτοτελείς υποχρεώσεις ως προς την ιατρική πράξη.»

2)  Η υποχρέωση του γιατρού για ενημέρωση του ασθενή προβλέπεται στο Σύνταγμα στα άρθρα 2παρ.1 , στο άρθρο 5παρ.1.

3) Επιπλέον, στο άρθρο 5 Ν.2619/1998 (που κύρωσε τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ατόμου σε σχέση με τις εφαρμογές της βιολογίας και της ιατρικής) ορίζεται ότι η επέμβαση σε θέματα υγείας μπορεί να υπάρξει ΜΟΝΟ αφού το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δώσει την ελεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν προηγούμενης σχετικής ενημέρωσής του. Η ενημέρωση πρέπει να γίνεται εκ των προτέρων και να αφορά τον σκοπό, τη φύση της επέμβασης, τους κινδύνους.

4) Επιπρόσθετα, στο άρθρο 10 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι όλοι έχουν δικαίωμα σεβασμού της προσωπικής τους ζωής σε σχέση με την πληροφόρηση για την κατάσταση της υγείας τους.

5) Εξάλλου, στο άρθρο 47 Ν.2071/1997 ο νοσοκομειακός ασθενής, σε όποιον δηλαδή παρέχονται υπηρεσίες υγείας, δικαιούται να πληροφορηθεί ό,τι αφορά την κατάστασή του, αλλά και για τους κινδύνους στην υγεία του εξ αφορμής εφαρμογής σ’ αυτόν ασυνήθων ή πειραματικών διαγνωστικών θεραπευτικών μεθόδων. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η νομολογία μας.

6) Τέλος, η υποχρέωση ενημέρωσης του ασθενή θεμελιώνεται και στο άρθρο 57 ΑΚ που αφορά στην προστασία της προσωπικότητας.

 

Ο χρόνος ενημέρωσης

Η ενημέρωση μπορεί να λαμβάνει χώρα το αργότερο πριν την έναρξη της ιατρικής πράξης. Ωστόσο απαιτείται νηφαλιότητα του ασθενή και δεν μπορεί να είναι νηφάλιος, όταν ήδη έχει εισέλθει στους χώρους πραγμάτωσης της ιατρικής πράξης. Εξαίρεση στον κανόνα της λήψης έγκυρης συναίνεσης του ασθενή πριν την ιατρική πράξη και άρα προηγούμενης ενημέρωσης εισάγεται στο άρθρο 12παρ.3 του ΚΙΔ για επείγουσες περιπτώσεις, κατά τις οποίες δεν μπορεί να ληφθεί κατάλληλη συναίνεση και συντρέχει άμεση, απόλυτη και κατεπείγουσα ανάγκη παροχής ιατρικής φροντίδας. Επικουρικά το κατεπείγον ορίζεται και στο άρθρο 8 του ν.2619/1998. Στην Γαλλία έχει διαμορφωθεί νομολογιακά η θεωρία για την απώλεια της ευκαιρίας ή πιθανότητας θεραπείας σύμφωνα με την οποία, όταν δεν μπορεί να αποδειχθεί η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ ιατρικού σφάλματος και ζημίας του ασθενή, ο γιατρός μπορεί να καταδικαστεί σε μερική αποκατάσταση της ζημίας, επειδή με το ιατρικό σφάλμα του στέρησε την πιθανότητα θεραπείας που διέθετε πριν την ιατρική πράξη.

Κάθε γυναίκα που γεννάει έχει τη δυνατότητα να δώσει στο παιδί της μητρικό γάλα. Πλούσια ή φτωχή, μορφωμένη ή αναλφάβητη, κάθε μητέρα έχει υπό το δικό της έλεγχο και στο δικό της σπιτικό την καλύτερη τροφή για το μωρό της. Μέσω της ΠΦΒΝ έχουν βρεθεί τρόποι να ενδυναμώνονται οι γυναίκες, ώστε να χρησιμοποιούν παντού αυτή την πηγή, προκειμένου να εξασκούν το δικαίωμα τους για μητρικό θηλασμό για την υγεία τη δική τους και του παιδιού τους. Μερικές μόνο  άλλες παρεμβάσεις  αποφέρουν  τόσο σημαντικά  αποτελέσματα στην υγεία, αυτοεκτίμηση και ανάπτυξη του παιδιού, αλλά σχεδόν καμιά με τόσο μικρό κόστος.  Την ίδια στιγμή οι φιλικές προς τα βρέφη πρακτικές εξασφαλίζουν πως οι γυναίκες που δεν θηλάζουν δέχονται κι αυτές υποστήριξη για τις μεθόδους σίτισης που επέλεξαν-κατόπιν πλήρους  και αμερόληπτης πληροφόρησης, ελεύθερης από διαφημιστικές πιέσεις- καθώς και για την πρώιμη συνεχόμενη επαφή που ενισχύει το δέσιμο.

Η διατήρηση της δυναμικής της παγκόσμιας πρωτοβουλίας είναι μεταξύ των ενεργειών στις οποίες δίνεται έμφαση στην  Παγκόσμια Στρατηγική για τη σίτιση του βρέφους και του μικρού παιδιού της ΠΟΥ/UNICEF, που προσυπογράφηκε και από τη συνέλευση της  Παγκόσμιας Συνέλευσης για την Υγείας και τη UΝΙCEF το 2002. Η Παγκόσμια Στρατηγική επιβεβαιώνει εκ νέου τη σχετικότητα και την επιτακτική ανάγκη για εφαρμογή των επιχειρησιακών στόχων της Διακήρυξης του Innocenti. Συμπεριλαμβάνει την υλοποίηση των Δέκα Βημάτων για επιτυχή μητρικό θηλασμό και την πλήρη εφαρμογή του Διεθνούς Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος και των μετέπειτα αποφάσεων, επισημαίνοντας πως η ΠΦΒΝ πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται και πως τα προσδιορισμένα ως «Φιλικά προς τα Βρέφη» νοσηλευτικά ιδρύματα πρέπει να παρακολουθούνται και να επανεκτιμούνται σε συνεχή βάση. Προκειμένου η ΠΦΒΝ να έχει σημαντική επιρροή, πρέπει να  διατηρείται  υψηλό το επίπεδο των ιδρυμάτων  που έχουν ήδη προσδιοριστεί ως Φιλικά προς τα Βρέφη.

Η πρόληψη είναι προτιμότερη της θεραπείας, έτσι άλλωστε είναι εφικτή η ισορροπία μεταξύ άσκησης του ιατρικού λειτουργήματος και του σεβασμού των δικαιωμάτων του ασθενή. Απαραίτητη επομένως θα ήταν η τήρηση αρχείου, σύμφωνα και με το άρθρο 14 ΚΙΔ. Η καταγραφή του ιστορικού του ασθενούς, η αρχειοθέτηση και φύλαξη στοιχείων για εύλογο χρονικό διάστημα θα διευκόλυνε τη θέση του κάθε χρήστη υπηρεσιών υγείας, μητέρας, βρέφους. Η τήρηση του αρχείου ενδιαφέρει ως μέσο απόδειξης της αξίωσης του ασθενή. Έχει σπουδαιότητα και λόγω μαζικοποίησης των υπηρεσιών υγείας, λόγω του ότι συχνά εμπλέκονται γιατροί διαφορετικών ειδικοτήτων που πρέπει να συντονιστούν για το συμφέρον του ασθενή (π.χ. γυναικολόγος, βοηθός χειρούργος, αναισθησιολόγος, μαία, παιδίατρος) ή βοηθά σε περίπτωση αλλαγής γιατρού. Στο βαθμό που ο ασθενής συναντά σημαντικές αποδεικτικές δυσχέρειες π.χ. στερείται ιατρικών γνώσεων, συναντά την επιφύλαξη εμπειρογνωμόνων έναντι συναδέλφων, οπότε το ιατρικό αρχείο είναι το μόνο αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο.

 

Ιστορικό και Δελτίο Διατροφής του Βρέφους

Ένα απλό Ιστορικό διατροφής του βρέφους  μπορεί να χρησιμοποιηθεί, για να σημειώνονται οι εμπειρίες των μητέρων στα μαιευτικά τμήματα ως ένας τρόπος παρακολούθησης της εφαρμογής πολλών από τα Δέκα Βήματα και των  πρακτικών θηλασμού των μητέρων. Καλύπτει δεδομένα όπως: το είδος του τοκετού, την πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα και τη βοήθεια στο θηλασμό, αν δόθηκαν υποκατάστατα μητρικού γάλακτος αναφέροντας το λόγο και τον τρόπο ή άλλες συμπληρωματικές τροφές, το χώρο παραμονής του μωρού (24 ώρες στο δωμάτιο, σε ειδικό τμήμα φροντίδας κ.τ.λ.) και οποιοδήποτε πρόβλημα σχετίζεται με τη διατροφή του βρέφους. Επίσης, περιλαμβάνει ένα τμήμα στο οποίο καταγράφονται οι ενέργειες που έγιναν για την επίλυση των προβλημάτων. Η διατήρηση ενός αρχείου αυτού του τύπου είναι ο καλύτερος τρόπος συλλογής πληροφοριών για τους βασικούς δείκτες θηλασμού στα μαιευτήρια, χωρίς να διενεργείται ειδική μελέτη.

Οι πληροφορίες από τις καταγραφές μπορούν περιοδικά (μηνιαίως ή κάθε τρεις μήνες) να συγκεντρώνονται σε μία Περίληψη του δελτίου διατροφής των βρεφών . Οι πληροφορίες σε αυτό το έγγραφο είναι χρήσιμες, για να παρακολουθείται πόσο καλά ένα Φιλικό προς τα Βρέφη νοσηλευτικό ίδρυμα  συνεχίζει να εμμένει στις σημαντικές πρακτικές  της ΠΦΒΝ όπως η πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα, ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός -εκτός αν υπάρχει ιατρικός λόγος ή απόφαση της  μητέρας μετά από ενημέρωση- η σίτιση χωρίς μπιμπερό και  η παραμονή του βρέφους 24 ώρες στο δωμάτιο της μητέρας.

Εάν χρησιμοποιείται ήδη κάποιο σύστημα συλλογής δεδομένων σχετικά με τη σίτιση του νεογνού, τα ήδη υπάρχοντα δεδομένα μπορούν να προστεθούν στην περιληπτική αναφορά. Εάν το νοσηλευτικό ίδρυμα  δεν συλλέγει ακόμα δεδομένα για τις πρακτικές της  διατροφής του βρέφους  και κρίνει ότι εξαιτίας του περιορισμένου προσωπικού ή πηγών δεν είναι δυνατή η καταγραφή σε καθημερινή βάση, το ίδρυμα  μπορεί να αναθέσει σε κάποιον να καταγράφει τα δεδομένα για περιορισμένη χρονική περίοδο (για δύο εβδομάδες, ένα μήνα ή τρεις μήνες) ώστε να παρουσιάζεται ένα δείγμα των πρακτικών μέσα στο χρόνο. Είναι χρήσιμο, αν είναι εφικτό, να ενσωματώνεται η  συλλογή των δεδομένων σίτισης στην καθημερινή κλινική πράξη. Αυτά τα δεδομένα είναι χρήσιμα για να καθοριστούν ποιες βελτιώσεις πρέπει να γίνουν και χρησιμεύουν ως κομμάτι των επανεκτιμήσεων.

            Επιπρόσθετα επιβάλλεται να συμπληρώνεται ερωτηματολόγιο από τις μητέρες κατά την έξοδό τους από το μαιευτήριο, νοσοκομείο, στο οποίο θα λαμβάνει χώρα πλήρης αξιολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών στην ίδια και το βρέφος.

 

Έκδοση Οδηγιών – Δημιουργία ιατρικών επίσημων πρωτοκόλλων (Guidelines).

Ανεξάρτητα από την υποχρέωση των γιατρών για διαρκή ενημέρωση ως προς τις νέες εξελίξεις στην επιστήμη τους, η έκδοση οδηγιών ή και στατιστικών εκθέσεων για επιτυχία των ακολουθούμενων μεθόδων από τους ιατρικούς συλλόγους ή το Υπουργείο Υγείας σχετικά με την ορθή αντιμετώπιση διαφόρων περιστατικών μπορεί να συμβάλει στη μείωση των ιατρικών λαθών. Αυτές οι οδηγίες θα μπορούσαν να απευθύνονται και σε καταναλωτές, αν ήταν διατυπωμένες με απλό τρόπο, εξοικειώνοντάς τους με την ιατρική πρακτική. Για παράδειγμα στην Αγγλία το National Institute for Royal College of Obstetrics and Gynaecology έχουν εκδώσει μεγάλο αριθμό τέτοιων οδηγιών που απευθύνονται όχι μόνο στους γιατρούς, αλλά και στους ασθενείς. Οι οδηγίες αυτές καλύπτουν ένα ευρύ κύκλο γυναικολογικών θεμάτων, προσβάσιμων στο διαδίκτυο. Στην Γερμανία η Γερμανική Ένωση Γυναικολογίας έχει εκδώσει αντίστοιχες οδηγίες. Οι οδηγίες αυτές προσφέρουν σφαιρική ενημέρωση στους γυναικολόγους κυρίως για τις πιο δύσκολες περιπτώσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν (π.χ. δυστοκία ώμων, φ.τ. με πυελική προβολή και πτώση καρδιακών παλμών, επιπλοκές την κ.τ. κλπ) βοηθώντας στη μείωση ιατρικών λαθών.

Ο κάθε ενδιαφερόμενος ασθενής οφείλει να ζητά τις απαραίτητες πληροφορίες από τις υπηρεσίες του νοσοκομείου, κλινικής και το γιατρό του, με σκοπό να επιλέξει το καλύτερο δυνατό. Η σύμβαση μεταξύ γιατρού-ασθενούς καλό είναι να γίνεται γραπτώς και να περιέχει αναλυτικά εκτός από τις υποχρεώσει του γιατρού και την υποχρέωση του ασθενή για την τήρηση των ιατρικών οδηγιών. Στις Η.Π.Α. το 1984 ιδρύθηκε το Anaisthesia Patient Safety Foundation με στόχο την αποτροπή αναισθησιολογικών βλαβών, την έρευνα στα συχνότερα αίτια αγωγών κατά αναισθησιολόγων, προς αποφυγή τους. Η κατηγοριοποίηση λαθών θα μπορούσε να λάβει χώρα σε γυναικολόγους, μαίες, αναισθησιολόγους, παιδιάτρους και στην Ελλάδα. Αναφορικά με την αποτελεσματικότητα της πολιτικής του νοσοκομείου, θα πρέπει να υπάρχει σύστημα παρακολούθησής της, με εύχρηστη φόρμα καταγραφής από τους χρήστες υπηρεσιών υγείας της αξιολόγησης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, αφού προηγουμένως τους έχει επιτραπεί απρόσκοπτη πρόσβαση στο πλήρες ιατρικό αρχείο (και αρχείο σίτισης βρέφους).

 

Aποδεκτοί ιατρικοί λόγοι ως προς τη χρήση των υποκαταστάτων μητρικού γάλακτος

Μια λίστα αποδεκτών ιατρικών λόγων για τη χρήση συμπληρώματος δημιουργήθηκε καταρχήν από τον ΠΟΥ και τη UNICEF ως παράρτημα του πακέτου εργαλείων της Πρωτοβουλίας Φιλικά προς τα Βρέφη Νοσοκομεία (ΠΦΒΝ) το 1992.

Ο ΠΟΥ και η UNICEF συμφώνησαν να επικαιροποιήσουν τη λίστα των ιατρικών λόγων, με δεδομένο ότι νέα  επιστημονικά στοιχεία έχουν προκύψει απο το 1992 και ότι το πακέτο της ΠΦΒΝ επίσης έχει επικαιροποιηθεί. Στη διαδικασία αυτή ηγήθηκαν τα τμήματα Παιδικής και Εφηβικής Υγείας ( Child and Adolescent Health and Development –CAH) και Διατροφής για την Υγεία και την Ανάπτυξη (Nutrition for Health and Development- NHD).

Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν οι ακόλουθες πρόσθετες πηγές δεδομένων:

  • H βάση δεδομένων για τα φάρμακα και τη γαλουχία (LactMed) που φιλοξενείται από την Εθνική βιβλιοθήκη της Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής είναι μια βάση δεδομένων για φάρμακα, τα οποία οι θηλάζουσες μητέρες μπορεί να λάβουν, που υφίσταται ανασκόπηση από επιστημονικούς εταίρους και είναι πλήρης βιβλιογραφικών αναφορών.
  • Οι Εθνικές Κλινικές Οδηγίες για τη διαχείρηση της χρήσης των φαρμάκων στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τη γέννηση και τα πρώτα χρόνια ανάπτυξης του νεογνού , μια ανασκόπηση που έχει γίνει από το υπουργείο Υγείας της Νέας Νότιας Ουαλίας, Αυστραλία 2006.
  • Επίσης, υπάρχει και η αξιόπιστη διεθνής βάση δεδομένων για φάρμακα σε θηλάζουσες e-lactancia.org
  • Πρόσφατα δημιουργήθηκε και η αξιόπιστη ελληνική βάση δεδομένων για φάρμακα σε θηλάζουσες perinatal.gr, που δημιουργήθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Περιγεννητικής Ιατρικής (ΕΕΠΙ).

Η λίστα αποδεκτών ιατρικών λόγων για τη χρήση συμπληρώματος δημιουργήθηκε από τα τμήματα Υγείας Παιδιού και Εφήβου και Ανάπτυξης και Διατροφής για την Υγεία και την Ανάπτυξη του ΠΟΥ, σε στενή συνεργασία με τη UNICEF και τα τμήματα του ΠΟΥ: «Κάνοντας ασφαλέστερη την εγκυμοσύνη», Βασικά Φάρμακα και Ψυχική Υγεία και Χρήση Ουσιών. Συγγραφείς της είναι οι: Phillip Anderson, Collin Binns, Ricardo Davanzo, Ros Escott, Carol Kolar, Ruth Lawrence, Lida Lhotska, Audrey Naylor, Jairo Osorno, Marina Rea, Felicity Savage, Maria Asunción Silvestre, Tereza Toma, Fernando Vallone,Nancy Wight, Anthony Williams and Elizabeta Zisovska.

Σχεδόν όλες οι μητέρες μπορούν να θηλάσουν με επιτυχία, δηλαδή να ξεκινήσουν το θηλασμό μέσα στις πρώτες ώρες ζωής, να θηλάσουν αποκλειστικά για τους 6 πρώτους μήνες ζωής και να συνεχίσουν να θηλάζουν (παράλληλα με τη χορήγηση κατάλληλων συμπληρωματικών τροφών) μέχρι τα 2 χρόνια ζωής ή και μετά από αυτά. Ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός τους πρώτους έξι μήνες ζωής είναι ιδιαίτερα επωφελής και για τις μαμάδες και για τα μωρά.

Τα θετικά αποτελέσματα του θηλασμού στην υγεία των μωρών και των μητέρων παρατηρούνται σε όλα τα περιβάλλοντα. Ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνι οξέων λοιμώξεων όπως της διάρροιας, πνευμονίας, ωτίτιδων και λοιμώξεων από Aιμόφιλο της γρίππης, μηνιγγίτιδα και ουρολοιμώξεις. Προσφέρει προστασία επίσης έναντι χρονίων νοσημάτων που μπορεί να εκδηλωθούν μελλοντικά, όπως Διαβήτη τύπου Ι, ελκώδη κολίτιδα και νόσο του Crohn. O θηλασμός στη βρεφική ηλικία σχετίζεται με χαμηλότερη μέση αρτηριακή πίεση και ολική χοληστερόλη ορού και με μικρότερη επίπτωση σακχαρώδου διαβήτη τύπου 2, χαμηλότερο κίνδυνο υπερβαρίας, παχυσαρκίας κατά την εφηβεία και την ενήλικο ζωή. Ο θηλασμός καθυστερεί την επιστροφή της γυναικείας γονιμότητας και μειώνει τον κίνδυνο της μεταγεννητικής αιμορραγίας, του προεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού και του καρκίνου των ωοθηκών. Παρόλα αυτά ένας μικρός αριθμός ιατρικών καταστάσεων του νεογνού ή  της μητέρας μπορεί να δικαιολογήσουν τη σύσταση να μη θηλάσει προσωρινά ή και καθόλου. Αυτές οι καταστάσεις που αφορούν πολύ λίγες μητέρες  και τα βρεφη τους παρατίθενται παρακάτω, μαζί με κάποιες καταστάσεις υγείας της μητέρας, που αν και σοβαρές δεν αποτελούν ιατρικούς λόγους για χρήση υποκαταστάτων μητρικού γάλακτος.

Οποτεδήποτε εξετάζεται η διακοπή του θηλασμού, τα οφέλη του θηλασμού θα πρέπει να σταθμίζονται έναντι των κινδύνων που τίθενται από την ύπαρξη των ειδικών καταστάσεων που αναφέρονται.

 

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΒΡΕΦΗ

Νεογνά που δεν πρέπει να λάβουν μητρικό ή άλλο γάλα με εξαίρεση κάποιων ειδικών υποκαταστάτων μητρικού γάλακτος.

  • Βρέφη με κλασσική γαλακτοζαιμία: ειδικό υποκατάστατο μητρικού γάλακτος χωρίς γαλακτόζη είναι αναγκαίο.
  • Βρέφη με νόσο ούρων με οσμή σαν σιρόπι σφενδάμου: ειδικό υποκατάστατο μητρικού γάλακτος που δεν περιέχει λευκίνη, ισολευκίνη και βαλίνη είναι αναγκαίο.
  • Βρέφη με φαινυλκετονουρία: ειδικό υποκατάστατο μητρικού γάλακτος χωρίς φαινυλανανίνη είναι αναγκαίο ( μερικός μητρικός θηλασμός μπορεί να είναι εφικτός υπό προσεκτική παρακολούθηση).

Νεογνά που το μητρικό γάλα παραμένει γι’ αυτά η καλύτερη επιλογή αλλά που μπορεί να χρειαστούν και άλλη τροφή μαζί με το μητρικό γάλα για περιορισμένο χρόνο.

  • Βρέφη που γεννήθηκαν μικρότερα από 1500gr (πολύ χαμηλού βάρους νεογνά).
  • Βρέφη που γεννήθηκαν σε λιγότερο από 32 εβδομάδες ηλικίας κύησης (πολύ πρόωρα).
  • Νεογνά που έχουν μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμίας λόγω δυσκολιών στη μεταβολική προσαρμογή ή αυξημένων απαιτήσεων σε γλυκόζη ( όπως αυτά που είναι πρόωρα, χαμηλού βάρους γέννησης ή αυτά που έχουν υποστεί σημαντικό υποξικό/ισχαιμικό στρες, αυτά που είναι άρρωστα ή βρέφη των οποίων η μητέρες είναι διαβητικές (5) εάν το σάκχαρο αίματος δεν ανταποκρίνεται σε επαρκή μητρικο θηλασμό ή επαρκή σίτιση με μητρικό γάλα.

 

 

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΜΗΤΕΡΕΣ

Οι μητέρες που έχουν προσβληθεί από κάποια από τις παρακάτω καταστάσεις θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες.

Καταστάσεις της μητέρας που δικαιολογούν μόνιμη αποφυγή θηλασμού

  • Λοίμωξη από ιό HIV : εάν η υποκατάσταση του μητρικού γάλακτος είναι αποδεκτή, εφικτή, οικονομικά ανεκτή, διαρκής και ασφαλής ( AFASS)

Καταστάσεις της μητέρας που μπορει να δικαιολογήσουν προσωρινή αποφυγή θηλασμού.

  • Σοβαρή ασθένεια που δεν επιτρέπει στη μητέρα να φροντίσει το μωρό της, π.χ. σηψαιμία.
  • Ιός απλού έρπητα τύπου I (HSV-1): άμεση επαφή μεταξύ των βλαβών που βρίσκονται στο στήθος της μητέρας και το στόμα του μωρού θα πρέπει να αποφεύγονται μέχρι όλες οι ενεργείς βλάβες να επουλωθούν.
  • Φαρμακευτική αγωγή μητέρας:
    • Κατασταλτικά ψυχοθεραπευτικά φάρμακα, αντιεπιληπτικά φάρμακα και οπιοειδή και οι συνδυασμοί τους μπορεί να προκαλέσουν παρενέργειες όπως υπνηλία και αναπνευστική καταστολή και θα πρέπει καλύτερα να αποφεύγονται εάν κάποια ασφαλής εναλλακτική επιλογή είναι διαθέσιμη.
    • Το ραδιενεργό ιώδιο-131 καλύτερα να αποφεύγεται με δεδομένο ότι πιο ασφαλή εναλλακτικά φάρμακα είναι διαθέσιμα- μια μητέρα μπορεί να συνεχίσει το θηλασμό περίπου δυο μήνες αφού λάβει αυτή την ουσία
    • Υπερβολική χρήση τοπικών ιωδιούχων ή ιωδοφόρων σκευασμάτων (π.χ. povidone-iodine), ειδικά σε ανοιχτά τραύματα ή βλενογόννους, μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή του θυρεοειδούς ή σε ηλεκτρολυτικές διαταραχές σε ένα θηλάζον βρέφος και πρέπει να αποφεύγονται.
    • Κυτταροτοξική χημειοθεραπεία προϋποθέτει διακοπή του θηλασμού κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Καταστάσεις της μητέρας που επιτρέπουν τη συνέχιση του θηλασμού, αν και τα προβλήματα υγείας μπορεί να προβληματίζουν

  • Απόστημα στήθους: O θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί από το μη πάσχον στήθος· η διατροφή από το πάσχον στήθος μπορεί να συνεχιστεί μόλις ξεκινήσει η θεραπεία του (8).
  • Ηπατίτιδα Β:Tα νεογνά πρέπει να λαμβάνουν εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β τις πρώτες 48 ώρες ζωής ή όσο το δυνατόν νωρίτερα (9).
  • Ηπατίτιδα C.
  • Μαστίτιδα: Εάν ο θηλασμός είναι επώδυνος, το γάλα θα πρέπει να απομακρύνεται με άμελξη ώστε να προλάνει την εξέλιξη της κατάστασης (8).
  • Φυματίωση:Η μητέρα και το βρέφος πρέπει να αντιμετωπιστούν σύμφωνα με τις εθνικές οδηγίες για τη φυματίωση(10).
  • Χρήση ουσιών 7(11):
    • Xρήση από τη μητέρα νικοτίνης, αλκοόλ, έκσταση, αμφεταμινών, κοκαΐνη και παρόμοια διεγερτικά έδειξαν ότι μπορεί να έχουν επιβλαβή αποτελέσματα σε θηλάζοντα βρέφη.
    • Αλκοόλ, οπιοειδή, βενζοδιαζεπίνες και κάνναβις μπορεί να προκαλέσουν καταστολή τόσο στη μητέρα όσο και στο μωρό.

Δημόσιος θηλασμός – ποινικός κώδικας

Ο Σύλλογός μας υπέβαλε την παρακάτω αίτησή στις 7.11.2016 και αναμένουμε την απάντηση του Υπουργού Δικαιοσύνης…

ΑΙΤΗΣΗ

Της μη κερδοσκοπικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης – σωματείου, με την επωνυμία «Δίκτυο Δράσης για τη Βρεφική Διατροφή – IBFAN Ελλάδας», με έδρα στην Θέρμη Θεσσαλονίκης στο Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης (οδός Κ.Δημητρίου & Κ.Χάψα), όπως νόμιμα εκπροσωπείται.

 ΠΡΟΣ

Κύριο Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

 

ΘΕΜΑ: Πρόταση για θέσπιση ρητής διάταξης στον Ποινικό Κώδικα σχετικά με την προστασία του θηλασμού σε δημόσιο χώρο

 …//… 

To Σωματείο Δίκτυο Δράσης για την Βρεφική Διατροφή – IBFAN Ελλάδας – υπερασπιζόμενο το δικαίωμα των βρεφών και των μικρών παιδιών να θηλάζουν, έχει καταθέσει σε φορείς του Υπουργείου Υγείας, στην Ειδική Μόνιμη Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στη Βουλή, στο Συνήγορο του Παιδιού και του Πολίτη, στη Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων, στην Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής, κ.α. ήδη από τον Νοέμβριο του 2012 πρόταση-αναφορά για την προστασία του θηλασμού και ειδικότερα του θηλασμού δημοσίως (1ο συνημμένο), παραθέτοντας ακόμα και συγκριτική νομοθεσία. Δυστυχώς, δεν λάβαμε καμία απάντηση. Αντίθετα, γίναμε δέκτες δεκάδων καταγγελιών από θηλάζουσες μητέρες που βίωσαν το ρατσισμό, τον χλευασμό, την περιθωριοποίηση και τις δυσμενείς διακρίσεις εξαιτίας της επιλογής τους να θηλάσουν τα παιδιά τους, όποτε το είχαν ανάγκη, ευρισκόμενοι ως δυάδα ενώπιον τρίτων.

To 1992 καθιερώθηκε διεθνώς ο εορτασμός της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού από την WABA (Παγκόσμια Συμμαχία για Δράση στο Θηλασμό), τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και τη UNICEF, στις 1-7 Αυγούστου. Στην Ελλάδα, η εβδομάδα αυτή εορτάζεται 1-7 Νοεμβρίου. Φέτος ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) ενώνει τις δυνάμεις του με την UNICEF, ώστε να εξαπλωθεί το φετινό μήνυμα: «Υποστηρίξτε τις μητέρες να θηλάσουν οποτεδήποτε, οπουδήποτε».

Με την υποστήριξη του συλλόγου μας, αρκετές εθελοντικές ομάδες για το θηλασμό, αλλά κυρίως το Πανελλήνιο Δίκτυο Ομάδων Θηλασμού διοργανώνουν για επτά (7) συνεχή έτη γιορτές εκδήλωσης για το θηλασμό με ταυτόχρονο δημόσιο θηλασμό, ακριβώς για να απενοχοποιήσουν και να εξοιειώσουν την ελληνική κοινωνία με την εικόνα του δημόσιου θηλασμού. Το Πανελλαδικό Δίκτυο Ομάδων Θηλασμού αριθμεί 44 ομάδες ανά νομό – περιοχή και περίπου 50.000 ενεργά μέλη. Ωστόσο, δεν είναι αρκετές αυτές οι δράσεις μόνο από εθελοντικές ομάδες, ακόμα και αν είναι μεγάλες στον αριθμό. Χρειάζεται και η δυναμική στήριξη της πολιτείας.

 

Για το λόγο αυτό, αιτούμαστε τη ρητή προστασία του θηλασμού σε οποιοδήποτε χώρο, δημόσιο ή ιδιωτικό, όπου παρευρίσκεται νόμιμα μια μητέρα με το παιδί της με τη θέσπιση ειδικής διάταξης -προσθήκης στον Ποινικό Κώδικα. Η διάταξη προτείνουμε να προβλέπει ότι

«Ο θηλασμός σε οποιοδήποτε χώρο, δημόσιο ή ιδιωτικό, όπου η μητέρα παρευρίσκεται νόμιμα με το παιδί της, δεν αποτελεί άδικη πράξη και δεν προσβάλλει την δημόσια αιδώ».

Αιτούμαστε λοιπόν να εξαιρεθεί ρητά και ειδικά ο θηλασμός δημοσίως από τις άδικες πράξεις με προσθήκη σχετικής διάταξης στο άρθρο 353 Π.Κ. (Πρόκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις).

De lege ferenda θα πρέπει στην προαναφερθείσα διάταξη να προστεθεί εδάφιο με το ως άνω περιεχόμενο, ώστε να αποσυνδεθεί η πράξη του θηλασμού δημοσίως από κάθε άδικη πράξη και δη της προσβολής της δημοσίας αιδούς και παράλληλα να εμπεδωθεί σε γενικό – αφηρημένο επίπεδο η πλήρης προστασία του εννόμου αγαθού της υγείας τόσο του ανήλικου τέκνου που τρέφεται δια του θηλασμού ακόμα και αποκλειστικά από τη μητέρα όσο και της τελευταίας.

 

Κύριε υπουργέ, όπως γνωρίζετε, ο θηλασμός συνιστά σε ηθικό και νομικό επίπεδο πράξη που πηγάζει από το απόλυτο δικαίωμα και καθήκον της γονικής μέριμνας και της γονικής επιμέλειας ειδικότερα. Ως εκ τούτου θα ήταν δικαιοπολιτικά ανυπόφορο να εμποδίζεται ή να περιορίζεται, διά της έστω έμμεσης απειλής επιβολής μιας ποινής, ως αυτή νοείται στον χώρο του Ποινικού Δικαίου ή οιασδήποτε άλλης διοικητικής κύρωσης. Ένας τέτοιος όμως κίνδυνος ελλοχεύει de lege lata, όταν δηλαδή η πράξη του θηλασμού τελείται δημόσια ή ακόμα και ιδιωτικά, αλλά σε κάθε περίπτωση με τρόπο που μπορεί να υποπέσει στην αντίληψη αορίστου αριθμού προσώπων. Ως εκ τούτου η θηλάζουσα μητέρα θα μπορούσε θεωρητικά να καταγγελθεί για προσβολή της δημοσίας αιδούς ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών οργάνων και να εμπλακεί σε μια μακροχρόνια ποινική δίκη με την ιδιότητα της κατηγορουμένης.

Όπως αντιλαμβάνεσθε, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έθετε σε κίνδυνο τη γενικευμένη πρακτική του θηλασμού. Ταυτόχρονα θα προσέβαλε πολλαπλώς ατομικές ελευθερίες και συνταγματικά δικαιώματα τόσο της μητέρας όσο και του τέκνου της, ενώ θα προκαλούσε στο πεδίο της γενικής πρόληψης της ποινής απαράδεκτους συνειρμούς σε σχέση με το πραγματικό βεληνεκές της ποινικής διάταξης, η οποίας τιμωρεί την προσβολή της δημοσίας αιδούς.

 

Με άλλη διατύπωση, η ποινική μας νομοθεσία θα πρέπει να είναι σταθερά προσανατολισμένη στην κατάργηση κάθε φραγμού στην πρακτική του δημοσίου θηλασμού. Ο θηλασμός πρέπει να είναι απεριόριστος, χωρίς ωράριο, χωρίς «κάλυψη», αφού το μητρικό γάλα παράγεται την ώρα που θηλάζει το μωρό. Δεν επιτρέπεται η λήψη μητρικού γάλακτος μέσω μπιμπερό στο υγιές μωρό, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε σταδιακή μείωση του μητρικού γάλακτος και τελικά σε διακοπή του θηλασμού, όπως προβλέπει και η ελληνική νομοθεσία (2ο συνημμένο). Πολλές μητέρες προτείνουν αυτόν τον τρόπο για να ελέγχουν πόσο τρώει το μωρό. Ο τρόπος αυτός είναι μηχανιστικός, έξω από την ανθρώπινη φυσιολογία και θα οδηγήσει τη μητέρα σε κόπωση και υπογαλακτία.

Ο θηλασμός αποτελεί μια βασική και σημαντική πράξη ανατροφής, η οποία χρειάζεται, όσο το δυνατόν περισσότερο να υποστηρίζεται, προστατεύεται, προάγεται, διότι λειτουργεί προς όφελος τόσο της βρεφικής-παιδικής, όσο και της μητρικής υγείας (3ο συνημμένο).

 

Σύμφωνα με το άρθρο 367 Π.Κ. δεν αποτελούν άδικη πράξη οι εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον.

Επίσης στο άρθρο 20 Π.Κ. ο άδικος χαρακτήρας της πράξης αποκλείεται και όταν η πράξη αυτή αποτελεί ενάσκηση δικαιώματος ή εκπλήρωση καθήκοντος που επιβάλλεται από το νόμο.

Όμως, στο άρθρο 20 Π.Κ. αναφέρεται η δυνατότητα δικαιολόγησης μιας προσβολής στο πλαίσιο της άσκησης κάποιου ιδιωτικού δικαίου δικαιώματος ή της ικανοποίησης (προστασίας) δικαιολογημένου κατά περίπτωση συμφέροντος ιδιωτικού ή δημόσιου. Εδώ η κρίση για την υπεροχή του συμφέροντος που θα επικρατήσει γίνεται κάθε φορά ενόψει συγκεκριμένης κατάστασης και δεν υποδηλώνει καθόλου γενικές και καθολικής σημασίας εκτιμήσεις του νομοθέτη. Η κρίση γίνεται στο εμπειρικό επίπεδο και δεν υποδηλώνει γενικότερη αξιολόγηση των αγαθών στην αφηρημένη καθολικότητά τους. Η άσκηση ιδιωτικού δικαιώματος και η προστασία δικαιολογημένων συμφερόντων, όπως κάθε λόγος άρσης του αδίκου, λειτουργούν αντικειμενικά, άσχετα από λεκτικές διατυπώσεις του νόμου.

Επειδή όμως το δικαίωμα πρέπει να ασκείται εντός των ορίων και με τις διατυπώσεις που προβλέπει ο νόμος, ειδικότερα δε επί περιπτώσεων άρσης του αδίκου, λόγω άσκησης νομίμου δικαιώματος πρέπει να υπάρχει ειδικός κανόνας του γραπτού δικαίου και δεν δικαιούται ο δικαστής να διαπλάσει λόγο (ΑΠ 92/94 Π.Χ. Ανδρουλάκης, ο οποίος ορθώς βλέπει τους λόγους άρσης του αδίκου ως θύρα εισδοχής της δυναμικής των κοινωνικών μεταβολών).

Επομένως, η επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου ως απόλυτο λειτουργικό καθήκον και δικαίωμα των γονέων αποτελεί το σημαντικότερο «καθήκον» (ΑΚ 1510) και ο θηλασμός αποβλέπει αποκλειστικά στο συμφέρον του παιδιού ως έκφραση μιας εκ των ύψιστων πράξεων επιμέλειας της σωματικής και ψυχικής υγείας του παιδιού. Η ρητή εξαίρεση του θηλασμού δημοσίως από τις άδικες πράξεις θα συνεισφέρει στην εμπέδωση της αρχής της αναλογικής ισότητας, του σεβασμού της ανηλικότητας, της μητρότητας, της ισότητας των φύλων, προς όφελος της υγείας των πολιτών. Η θηλάζουσα μητέρα δικαιούται να συμμετέχει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, υποστηριζόμενη από το κράτος στην επιλογή της να θηλάσει το παιδί της ενώπιον τρίτων οπουδήποτε (τριτενέργεια) χωρίς διακρίσεις, ρατσισμό ή περιορισμούς.

Ως ιδιαίτερη πτυχή του δικαιώματος στην προσωπικότητα η ελεύθερη πρόσβαση σε δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους, όπου μπορεί να παρευρίσκεται μια μητέρα με το παιδί της έχει θετικό και αρνητικό περιεχόμενο. Το θετικό περιεχόμενο του δικαιώματος της προσωπικότητας συνίσταται στην εξουσία του προσώπου για την ελεύθερη ανάπτυξη των συντελεστών της ατομικότητάς του. Το αρνητικό περιεχόμενο του δικαιώματος της προσωπικότητας συνίσταται στην εξουσία του προσώπου να απαιτεί από τους άλλους σεβασμό της προσωπικότητάς του και να αποκλείει κάθε δραστηριότητα των άλλων που θίγουν την προσωπικότητά του.

 

Στη χώρα μας επικρατούν χαμηλά ποσοστά θηλασμού λόγω του ότι η ελληνική κοινωνία δεν διαθέτει κουλτούρα θηλασμού, δεν είναι εξοικειωμένη με την εικόνα του θηλασμού ως γονεϊκή επιλογή υγείας, παρόλο που έχει δεσμευθεί με την υιοθέτηση της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού για το αντίθετο. Επί δεκαετίες οι εταιρείες παρασκευής βρεφικών γαλάτων παραβιάζουν τόσο τον Διεθνή Κώδικα Εμπορίας Υποκαταστάτων Μητρικού Γάλακτος (4ο συνημμένο), όσο και τη σχετική ελληνική νομοθεσία, προωθώντας την εικόνα του μπιμπερό, διαμορφώνοντας δια της γκρίζας διαφήμισης το μοντέλο της τεχνητής σίτισης με υποκατάστατο μητρικού γάλακτος (formula) ως την κύρια διατροφή των βρεφών. Η εικόνα του απρόσκοπτου θηλασμού ενώπιον τρίτων ως υπεύθυνη επιλογή γονικής επιμέλειας προς το ανήλικο τέκνο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως το φυσιολογικό, το σύνηθες και όχι ως πράξη ακτιβισμού, ως πράξη άδικη, κατακριτέα ή εξαιρετική κατά περίπτωση, αναλόγως των προσλαμβανουσών του εκάστοτε οργάνου της δημόσιας τάξης ή ακόμα και του ίδιου του Έλληνα δικαστή. Το θηλάζον παιδί είναι ανάγκη να θηλάζει όπου και όποτε το έχει ανάγκη, χωρίς να κινδυνεύει εξ αυτού του λόγου να εξευτελίζεται ηθικά η μητέρα του και το ίδιο.

Προσβλέποντας στις δημοκρατικές σας ευαισθησίες, αναμένουμε για τις δικές σας ενέργειες.

 

Θεσσαλονίκη, 7.11.2016

Ο Πρόεδρος

Αδαμίδης Δημήτριος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρόταση IBFAN για πολιτική θηλασμού

Σε συνέχεια της δουλειάς που έκανε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στην προηγούμενη Βουλή με την κατάθεση ερώτησης για την προαγωγή του μητρικού θηλασμού, υποβάλλουμε την παρακάτω πρόταση για έναρξη δράσης.

Περισσότερα

Θηλασμός: Πως προστατεύει και πως προστατεύεται

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, ο IBFAN Ελλάδος και με την υποστήριξη της ομάδας μας, διοργανώνουν Ημερίδα για την ενημέρωση και την προστασία του θηλασμού στη χώρα μας.

Περισσότερα

Λανθασμένες οδηγίες του Υπουργείου για τον καύσωνα και αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη

1/8/2014

 

Προς: Διεύθυνση Αγωγής Υγείας και Πληροφόρησης,  Υπουργείο Υγείας  και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Αθήνα

Περισσότερα